Acılar türlü renk esvap elbise
Giydiriyorlar biteviye yüreklere
Bilinmez bu kaderin kadınlarla
Bitmek bilmez alıp veremediği
Bu zoru, derdi, acaba ağrıları ne?
Anadolu’da kadının yüzü gülse
Gözlerinden sitem düşer kalpler
Vicdanlarda kıl kıpırdamaz yinede
Eksik etek sen kadınsın diyerek
Sözü toprağa düşer er meclisinde
Doğup büyüdüğüm bu yerlerde
Rüzgar ıslık çalar erkek sesinde
Kadın sessiz durup içli içli ağlar
Başındaki mor yazmanın ucuyla
Kanayan yürek acılarını bağlar